Dorota Mentecka

Śpiew to dla Doroty przede wszystkim głębia emocji i swobodna improwizacja. Dlaczego śpiewa? Lubi i dobrze się bawi śpiewając. Śpiewanie wypełnia ciszę, sprawia przyjemność, odradza wspomnienia, koi złe nastroje i pomaga budować lepsze. Śpiewała z Dziadkami, którzy nauczyli ją wielu piosenek, z Mamą organizującą zajęcia rytmiczne przy pianinie oraz Tatą, który przekazał umiejętność improwizowania w tekstach piosenek i słabość do nastrojowych ballad. Nadal podczas rodzinnych spotkań śpiewają chętnie piosenki ludowe, biesiadne i popularne z dawnych lat. Ulubioną piosenką z dzieciństwa pozostała Laleczka z saskiej porcelany, która poruszała wyobraźnię i wzruszała do łez słuchaczy podczas domowych występów dla rodziny i gości. Dorota wspomina śpiewanie z koleżankami w szkole, na studiach, na imprezach, wyjazdach, przy ognisku, zabawach w domowe karaoke i różne gry muzyczne ze znajomymi. Z Siostrą traktuje śpiewanie jako formę spędzania wspólnego czasu, okazję do przypomnienia przebojów młodości i dzieciństwa. Jako mama bardzo chętnie śpiewa dla swojej Córki „na dobranoc” czy podczas zabaw. Dorota jest świadoma tego, że piosenki zbudowały jej wrażliwość, wpłynęły na kreatywność, pamięć, wyobraźnię, elokwencję. Wiele razy w życiu piosenki pomogły jej w sytuacjach trudnych i silnie emocjonalnych. Lubi śpiewać piosenki z repertuaru Magdy Umer, Maryli Rodowicz, Seweryna Krajewskiego, Kabaretu Starszych Panów, polskiego rocka i pop z lat 70., 80. i 90., piosenki ludowe, przedwojenne i kolędy. Dorota jest aktywną wolontariuszką projektu Śpiewaj mi mamo. Zapraszamy na bloga Doroty, dzięki któremu promuje m.in. ideę
śpiewania: Maminkowo.blog.onet.pl